این اینترنت نامش پرو نیست! فیکس سرور: در صورتیکه جهان به طرف «اینترنت ماهواره ای برای همه» و سرعت های چند گیگابیت بر ثانیه ای حرکت می کند، در فضای زیست بوم دیجیتال ایران، واژگانی متولد شده اند که بالاتر از آنکه بار فنی داشته باشند، حامل نوعی کنایه تلخ اجتماعی اند. عناوینی پرزرق و برق مثل «اینترنت پرو» که اینروزها به گوش می رسند، نه یک جهش تکنولوژیک، بلکه سندی بر یک وارونگی بزرگ در تعریف حقوق شهروندی هستند. آن چه امروز تحت عنوان «اینترنت بدون فیلتر» به گروههای خاصی از جامعه همچون برنامه نویسان، پزشکان یا اساتید دانشگاه و خبرنگاران پیشنهاد می شود، در حقیقت هیچ خاصیت اضافه ای نسبت به معیارهای جهانی ندارد. ما با یک پارادوکس مواجه شدیم: « در تمام نقشه های توسعه دیجیتال دنیا، اینترنت بدون محدودیت، همان «نسخه پایه» و استاندارد است. اما در اکوسیستم فعلی ما، بازگرداندن دسترسی به سایت های بدیهی، به عنوان یک امتیاز ویژه یا یک نسخه حرفه ای بازاریابی می شود.» نام گذاری این دسترسی محدود به «پرو»، تلاشی زیرکانه برای نرمال سازی محدودیت های اعمال شده بر بدنه اصلی جامعه است. گویی دسترسی آزاد به جریان اطلاعات، یک آپشن لوکس است که تنها آنهایی که «صلاحیت» یا «توان مالی» بالاتری دارند، شایسته برخورداری از آن هستند. فروش دسترسی به پلت فرم هایی که بدون دلیل منطقی فنی یا حقوقی مسدود شده اند، در حقیقت مصداق بارز «تجاری سازی محدودیت» است. وقتی دسترسی آزاد به شبکه جهانی که موتور محرک آموزش، پژوهش و اقتصاد است، از دسترس عموم خارج و سپس در بسته بندی های خاص به فروش می رسد، ما با یک تبعیض دیجیتال ساختاری روبرو می باشیم. این روند نه فقط سبب ایجاد شکاف عمیق بین نخبگان و توده مردم می شود، بلکه مفهوم «فرصت برابر» را از بین می برد. در دنیای امروز، دانش آموزی که در یک روستای دورافتاده به یوتیوب برای آموزش نیاز دارد، یا برنامه نویسی که برای دریافت یک کتابخانه نرم افزاری ساده با سد فیلترینگ مواجه می باشد، نباید در لیست انتظار برای «تأیید صلاحیت» جهت دریافت اینترنت بدون فیلتر بماند. واقعیت این است که اینترنت در قرن ۲۱، دیگر یک «تکنولوژی تفننی» نیست؛ بلکه به مثابه اکسیژن برای ریه های اقتصاد و فرهنگ است. آموزش: دسترسی به منابع علمی جهان حق هیچ گروه خاصی نیست. اقتصاد: کسب وکارهای کوچک بیشترین صدمه را از این طبقاتی شدن می بینند. ارتباطات: مرزبندی در فضای مجازی، برعکس ماهیت بدون مرز این فناوری است. دسترسی به اینترنت بدون فیلتر، حق بدیهی و بنیادین هر انسانی برای زیستن در دنیای مدرن است. تقلیل دادن این حق به یک کالای لوکس یا یک رانت شغلی، نه فقط به نفع امنیت شبکه نیست، بلکه سبب تخریب اعتماد عمومی به چارچوب های دیجیتال کشور می شود. ما نباید فراموش نماییم که چیزی به نام «اینترنت پرو» وجود خارجی ندارد؛ آن چه هست، همان اینترنت معمولی است که حق تمام شهروندان است. هرگونه سعی برای طبقه بندی کردن کاربران برمبنای شغل، جایگاه یا توان مالی، تنها زخمی عمیق تر بر پیکره عدالت اجتماعی و توسعه پایدار ایران خواهد بود. اینترنت باید بستری برابر باشد، نه پلکانی برای ایجاد اشرافیت دیجیتال. 1405/02/17 13:11:14 0.0 / 5 133 تگهای خبر: آموزش , ارتباطات , اینترنت , پژوهش این پست فیکس سرور را پسندیدید؟ (0) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط اعمال ضریب ۲ و هفت دهم برای اینترنت بین الملل صحت دارد؟ دقیقا به اندازه مصرف ترافیک بین الملل از حجم بسته کسر می شود کودکان در تونل وحشت فیلترشکن ها یوتیوب پاک سازی ویدئوهای هوش مصنوعی را آغاز کرد نظرات بینندگان فیکس سرور در مورد این مطلب عقیده شما در مورد این مطلب فیکس سرور نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۲ بعلاوه ۱